วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเต้นรำบำบัดที่มีต่อสุขสมรรถนะของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังการผ่าตัด วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างอาสาสมัครเพศหญิงที่ป่วยเป็นมะเร็งเต้านมและได้รับการผ่าตัดเรียบร้อยแล้วและสิ้นสุดกระบวนการให้เคมีบำาบัด เป็นระยะเวลาอย่างน้อย 3 เดือนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 2 ปี อายุระหว่าง 30-70 ปี ที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย และแพทย์ลงความเห็นว่าสามารถเข้าร่วมการศึกษาวิจัยได้ จำนวน 36 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มทดลองที่เข้าร่วมโปรแกรมเต้นรำบำบัดจำานวน 18 คน และกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้เข้าร่วมโปรแกรมเต้นรำบำบัดจำานวน 18 คน โดยกลุ่มทดลองจะเข้าร่วมโปรแกรมการเต้นรำบำบัดครั้งละ 60 นาที เป็นจำนวน 3 ครั้งต่อสัปดาห์ และใช้เวลาทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ โดยดำเนินการเก็บข้อมูลทางด้านสุขสมรรถนะก่อนการทดลองและหลังการทดลอง และนำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาความแตกต่างระหว่าง ก่อนและหลังการทดสอบค่าทีแบบรายคู่ (Paired t-test) และเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มด้วยการทดสอบค่าทีแบบ อิสระ (Independent t-test) ที่ระดับความมีนัยสำคัญ ทางสถิติ .05 ผลการวิจัย หลังการทดลอง 8 สัปดาห์พบว่ากลุ่มทดลองที่ เข้าร่วมการเต้นรำบำบัดมีค่าเฉลี่ยของเปอร์เซ็นต์ไขมัน ในร่างกายลดดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีค่าเฉลี่ยของความอ่อนตัว แรงบีบมือ ความอดทน ของกล้ามเนื้อต้นขาและทดสอบการเดิน 6 นาทีเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบ ระหว่างกลุ่มพบว่ากลุ่มที่ได้เข้าร่วมการเต้นรำบำบัด มีเปอร์เซ็นต์ไขมันลดลง ความอดทนของกล้ามเนื้อต้นขา และทดสอบการเดิน 6 นาที เพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มที่ ไม่ได้เข้าร่วมการเต้นรำาบำบัดอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 สรุปผลการวิจัย การเต้นรำบำบัดมีผลช่วยให้เปอร์เซ็นต์ไขมัน ความอดทนของกล้ามเนื้อต้นขา และทดสอบการเดิน 6 นาทีดีขึ้นในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังการผ่าตัด